
Bardzo prymitywne formy sitodruku (filmodruku, serigrafii) znali już starożytni - pionierami tej arcyciekawej techniki byli Japończycy i Chińczycy. Metody druku z użyciem siatek wykorzystywane były w zdobnictwie, za pomocą specjalnych szablonów, które nakładano na właściwy materiał i pokrywano farbą. Później (około XIX wieku) technika ta przeżyła swój renesans za sprawą Zisukeo Hirose. Ów człowiek wynalazł szablon katagami wykonywany z siatki z włosia, rozpiętej na drewnianej ramie. Na siatce spoczywał właściwy motyw do drukowania, najczęściej zrobiony z papieru. Sitodruk. Szablon unowocześniono, zastępując włosie zwierzęce jedwabiem, nylonem a nawet cienkimi drucikami z metalu. Ramę z drewna zarzucono, ponieważ była zbyt nietrwała, a zamiast niej dzisiaj stosuje się ramę stalową lub - znacznie częściej - aluminiową, lżejszą i wygodniejszą. Tak przygotowany katagami stał się trwalszy i łatwiejszy w użyciu. Szablony też nie są już robione z papieru, ale ze specjalnej warstwy światłoczułej.